Opublikowane przez Adam40
Egzaminy na pilota wycieczek organizuje tutejszy wojewoda, ale nim się do niego przystąpi, trzeba zaliczyć z reguły 3-miesięczny kurs w odpowiedniej instytucji (szkolenie z historii, historii kultury i sztuki oraz wiadomości o krajach, do jakich pilot będzie wyjeżdżał, np. na uczelni wychowania fizycznego. Od kandydata oczekuje się, aby był pełnoletni, ukończył szkołę maturalną, miał stan zdrowia ułatwiajacy wykonywanie zawodu, odbył szkolenie i praktykę, uzyskując właściwe zaświadczenie, oraz by zaliczył egzamin na pilota lub przewodnika wycieczek przed komisją wyznaczoną przez wojewodę. Egzamin nie jest z prostych - w egzaminie trzeba odpowiedzieć na 150-200 specjalistycznych pytań (np. jak nazywają się domy konstruowane przez bobry lub ile cyfr ma numer dokumentu).
Jednak taki egzamin nie jest wystarczajacy, bo chcąc jeździć za granicę, przyszły kandydat musi zaliczyć jeszcze kurs językowy w urzędzie wojewódzkim. Nie jest to obowiązkowe, jeśli ma on dyplom ukończenia studiów filologicznych czy nauczycielskiego kolegium języków obcych lub świadectwo zakończenia szkoły z językiem obcym za granicą.
Każdy z pilotów dostaje od wojewody legitymację i identyfikator. Gdy jednak kandydat chce jedynie zacząć karierę od stanowiska pilota, niech lepiej zda na AWF, gdzie otrzyma pełne wykształcenie turystyczne na kierunku turystyka i rekreacja. W polskich uczelniach państwowych i niepaństwowych jest to jeden z popularniejszych kierunków.
Najpierw należy zaliczyć egzamin, który jest podzielony na sprawdzian praktyczny oraz teoretyczny. Test praktyczny dotyczy tylko pływania, które uważa się za jeden z elementów kultury. Egzamin teoretyczny dotyczy wiadomości z geografii albo z biologii oraz języka obcego. Oczekiwania znajomości języka wytycza się dość wysoko, żeby kandydat miał świadomość, że na studiach czeka go dużo pracy w tym kierunku.
Specjalności i profile uczelni są zróżnicowane. Do typowych należy obsługa ruchu turystycznego oraz hotelarstwo. Tu jest najwięcej kandydatów ze względu na potrzeby rynku. Te kierunki są ze sobą powiązane, lecz dzieli je też bardzo dużo: inne rodzaj profesji, inny klient i inny kierunek działania. Do tej grupy specjalności zaliczamy też takie, jak obsługa turystyki, animacja turystyki i rozrywki albo informatyka w turystyce. Ze kierunków czysto rekreacyjnych warto wyliczyć samą rekreację, pedagogikę czasu wolnego czy odnowę psychicznej.
Studia są tak zaprojektowane, żeby studentzaznajomił się nie tylko ze strukturą turystyki, ale i z marketingiem, zarządzaniem oraz ekonomią. A zatem wiedza, którą się pozyskuje, jest bardzo rozległa i zapewnia kursantom na dużą mobilność na rynku pracy.
W czasie uczenia studenci uczą się kilku kluczowych specjalnosci, jak geografia turystyczna, krajoznawstwo, zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne, podstawy turystyki, teoria i metodyka turystyki, marketing usług turystycznych i rekreacyjnych, informatyka w turystyce i rekreacji, a nawet prawa w turystyce czy metody i techniki obsługi ruchu turystycznego.
Każdy student ma też do zaliczenia zajęcia praktyczne (ćwiczenia w terenie i praktyki zawodowe), obozy, a także takie specjalności, jak rekreacja ruchowa, turystyka kwalifikowana, usprawnienie ruchowe.